środa, 4 maja 2016

Konferencja o liryce Mickiewicza

Zakład Literatury Romantyzmu - Instytut Literatury Polskiej - Wydział Polonistyki UW zapraszają w dniach 12-13 maja na ogólnopolska konferencję naukową "Liryka Adama Mickiewicza - ekspresja twórczego wyznania..."

Program:
12 MAJA (CZWARTEK)
10.00 Powitania, informacje organizacyjne
10.10 Michał Masłowski (Université Paris-Sorbonne) Przyjaźń i kochanie w wierszach Mickiewicza
10.30 Bernadetta Kuczera-Chachulska (UKSW, IBL) Liryka Mickiewicza: przeszłość, teraźniejszość i perspektywy badań
10.50 Magdalena Saganiak (UKSW) Ekspresja romantyczna jako
formowanie
11.10 Wacław Pyczek (KUL) Granice świata i granice mowy w lirykach Mickiewicza
11.30 Olaf Krysowski (UW) O człowieczeństwie Boga i bóstwie człowieka. Paralele kreacjonistyczne w liryce Mickiewicza
Dyskusja
Kawa
12.20 Tomasz Jędrzejewski (UW) „Zima miejska”: poza klasycyzmem i romantyzmem
12.40 Maria Kalinowska (UW) Mickiewiczowska Świteź we współczesnej recepcji – zagadnienie tożsamości romantycznej Litwy
13.00 Zbigniew Majchrowski (UG) Gustaw jako liryczny performer
13.20 Jerzy Borowczyk (UAM) „Pamiątki kochanka”. Próby utrwalania uczuć w kilku wierszach wileńsko-kowieńskich
13.40 Maria Ciostek (UW) Wczesna liryka miłosna Mickiewicza jako preludium do IV części „Dziadów”
Dyskusja
14.30 Obiad
15.00 Michał Kuziak (UW) Kryzys władzy wzroku. „Sonety krymskie” i inne wiersze Mickiewicza
15.20 Andrzej Fabianowski (UW) „Reduta Ordona” – epos liryczny
15.40 Kwiryna Ziemba (UG) O wierszach Mickiewicza związanych z Wielką Improwizacją
Kawa
16.30 Maria Cieśla-Korytowska (UJ) … w domku Jego ducha („Rozmowa wieczorna”)
16.50 Anita Całek (UJ) „Broń mnie przed sobą samym…”: Mickiewiczowski Bóg i człowiek w lirycznym zwierciadle
17.10 Izabela Piskorska (UMK) Meteorologia Mickiewicza. „Rozum i wiara”
17.30 Katarzyna Kaczmarek (UW) Odbicia III części „Dziadów” w późnej liryce Mickiewicza
Dyskusja
13 MAJA (PIĄTEK)
9.30 Jacek Brzozowski (UŁ) Mickiewicza wariacje sonetowe
9.50 Katarzyna Fedorowicz (UAM) Antropologia neognostycka Jakuba Boehmego a „Zdania i uwagi” Adama Mickiewicza. Zarys problemu
10.10 Ewa Hoffmann-Piotrowska (UW) „Zdania i uwagi”… – dzieło
medytacyjne?
10.30 Jan Tomkowski (IBL) Gwiazdozbiór „Pana Tadeusza”. O lirykach wokół poematu
10.50 Teresa Winek (IBL) Paryskie dumania o umierającej liryczności
Dyskusja
Kawa
11.20 Marek Troszyński (IBL) Mickiewicza na paryskim bruku dumania
11.40 Agata Seweryn (KUL) Problemy z retoryką: późne wiersze Mickiewicza
12.00 Leszek Zwierzyński (UŚ) Projekty egzystencji w Lirykach lozańskich Mickiewicza
12.20 Małgorzata Burta (UKSW) O jedwabnej stronie wiersza [Snuć miłość…]
Kawa
12.50 Ewa Szczeglacka-Pawłowska (UKSW) Brulionowe liryki
„polozańskie” [1842?] a wykłady paryskie Adama Mickiewicza
13.10 Karol Samsel (UW) Cykle poetyckie Adama Mickiewicza i Cypriana Norwida. Cykliczność, asocjacyjność, kołowość - różnice w realizacjach
Dyskusja
14.30 Obiad

środa, 27 kwietnia 2016

Główne uroczystości 22 Dni Norwidowskich w Krakowie

20 kwietnia miały miejsce główne uroczystości wieńczące 22 Dni Norwidowskie w Krakowie. Bogate i bardzo profesjonalnie przygotowane imprezy i konkursy zakończyły dwa wydarzenia. Rano na Wawelu odprawiona została msza w intencji poety, po której złożono kwiaty przy urnie z ziemią z grobu Norwida. Następnie uczestnicy uroczystości, a więc głównie młodzież krakowskich liceów udała się do auli Collegium Novum UJ, gdzie wręczono nagrody zwycięzcom konkursów, wysłuchano wykładu Adama Cedry o Fortepianie Szopena oraz okolicznościowego koncertu.













Dziękuję Pani Urszuli Perlińskiej za zaproszenie i możliwość uczestniczenia w tak dobrze i sensownie zorganizowanych obchodach,

Pełna relacja fotograficzna na Facebooku:

Karol Samsel o kobietach Norwida


5 maja 2016 r. na specjalne zamówienie kobiet, które uczęszczają do Biblioteki Miejskiej w Ostrołęce i na spotkania tam organizowane, Karol Samsel wygłosi prelekcję na temat kobiet Cypriana Kamila Norwida. Wykład zainauguruje Tydzień Bibliotek w Ostrołęce. 
Norwid już w młodym wieku określał swój stosunek do kobiet jako „czułą pogardę”. Wszystko za sprawą miłości niespełnionej do Marii Kalergis, córki rosyjskiego ministra, Polki po matce, zaś Greczynce po mężu, za którego wydano ją za mąż w wieku zaledwie siedemnastu lat. Ona zaważyła na całym życiu poety. Była Kalergis uważana na ideał romantycznej kobiety – pianistka, obyta w sferach artystycznych, politycznych i dyplomatycznych. Norwid poznał ją w 1844 roku (miał wówczas 23 lata), kiedy Maria wyjechała do Włoch by podreperować zdrowie. Jak mówią źródła prawdopodobnie po raz pierwszy widzieli się jeszcze w Warszawie, ale dopiero bliższy kontakt, jaki nawiązali w Rzymie stał się początkiem wielkiego uczucia, jakim zapałał do Marii przyszły polski wieszcz.
Były również inne kobiety, które poznajemy szczególnie z listów Norwida. Korespondował między innymi z przyjaciółką swojej miłości Marią Trębicką, która stała się jego powiernicą,  a także Konstancją Górską. Trębicka była córką generała zabitego przez powstańców w Noc Listopadową 1830 roku. Artysta poznał ją we Florencji w roku 1844, gdzie towarzyszyła Marii Kalergis w podróży po Europie. Korespondencja z Marią Trębicką rozpoczęła się w Berlinie, w rok później. Głównym wątkiem i pretekstem listowej wymiany stała się Norwida fascynacja panią Kalergis. Wzdychał też poeta do Brygidy Dybowskiej oraz Kamili L.
O wszystkich tych niuansach i wpływie na twórczość poety będzie mówił 5 maja Karol Samsel. Ostrołęczanin wydał w październiku 2015 roku książkę  „Norwid – Conrad. Epika w perspektywie modernizmu”, jest również Prezesem Warszawskiego Koła Norwidologicznego.
5 maja (czwartek), godz. 18.00, MBP, ul. Głowackiego 42.

Promocja książki Wioletty Żórawskiej

W Towarzystwie Naukowym Płockim 21 kwietnia 2016 roku odbyła się promocja książki Wioletty Żórawskiej Szkolne modele recepcji twórczości Cypriana Norwida do 2010 roku.
Organizatorem spotkania były: Sekcja Nauk Humanistycznych TNP oraz Biblioteka Pedagogiczna w Płocku. W sali konferencyjnej  TNP spotkały się trzy pokolenia czytelników Norwida. Wypowiedziano ciekawe refleksje dotyczące szkolnego czytania tego autora. Uczniowie Gimnazjum im. Cypriana  Kamila Norwida w Bielsku  Sara Cieplik i Jakub Olszewski recytowali wiersze a absolwentka tej szkoły Dominika Żaczek zaśpiewała utwór Bema pamięci żałobny-rapsod z własnym akompaniamentem.


Autorka książki spotka się z czytelnikami na zaproszenie instytucji i ośrodków działających na rzecz edukacji. Kontakt za pośrednictwem administratora. 



Wioletta Żórawska – doktor nauk humanistycznych UKSW (2013), absolwentka polonistyki  UMK w Toruniu (1991) i studiów podyplomowych na Wydziale Dziennikarstwa UW (1996). Inicjatorka  nadania  Gimnazjum w Bielsku imienia Cypriana Kamila Norwida (2004). Od 2000 roku jest członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego (przewodniczącą Sekcji Nauk Humanistycznych). Autorka książki: Bielski Norwid (2005); publikacji naukowych w: „Polonistyce”, „Roczniku Towarzystwa Naukowego Płockiego” i wydawnictwach pokongresowych poświęconych dydaktyce polonistycznej.

poniedziałek, 18 kwietnia 2016

Monografia szkolnego czytania Norwida


Ukazała się książka Wioletty Żórawskiej „Szkolne modele recepcji twórczości Cypriana Norwida do 2010 roku”.  
W związku z tym wydarzeniem Sekcja Nauk Humanistycznych Towarzystwa Naukowego Płockiego oraz Biblioteka Pedagogiczna w Płocku zapraszają na promocję książki, która rozpocznie się 21 kwietnia 2016 r. (czwartek), o godz. 17.00, w  siedzibie Towarzystwa Naukowego Płockiego, Plac Narutowicza 8.


Przebieg spotkania:
1. Słowo wstępne – prof. dr hab. Daniela Żuk, członek Zarządu TNP.
2. Badania, treść i wartość naukowa publikacji – dr Wioletta Żórawska.
3. Dyskusja panelowa.
4. Występ młodzieży z Gimnazjum im. Cypriana Kamila Norwida w Bielsku.

Zapraszamy.

niedziela, 3 kwietnia 2016

22. Dni Norwidowskie w Krakowie


Ośrodek Kultury im. Cypriana Kamila Norwida zaprasza na 22. Dni Norwidowskie w Krakowie „Śpiewam do ciszy, by usłyszano – Norwid o muzyce”, 5 – 28 kwietnia 2016.

Już po raz 22 Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida ma przyjemność zaprosić Państwa na obchody Dni Norwidowskich w Krakowie.

Cyprian Kamil Norwid (1821-1883) stał się patronem naszego Ośrodka Kultury w 1995 r. Wybór ten związany był z czasem transformacji ustrojowej. Zwróciliśmy się w stronę niezależnego w swej twórczości artysty, dla którego drogowskazem były najwyższe wartości ludzkie: dobro, prawda i piękno. Norwid był w naszych stronach – w Krakowie i Mogile w 1842 r.

Program:
5 kwietnia, godz. 12.00
Plac Centralny – Nowa Huta – Kraków

Usłysz ciszę – promocja wydarzenia połączona z pisaniem wierszy poety na chodnikach oraz wręczaniem pocztówek z jego rysunkami

7 kwietnia, godz. 10.30
Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida, os. Górali 5

Orfeusz z lirą - otwarcie wystawy kopii akwarel Cypriana Norwida

Młodzież z Małopolski mówi i śpiewa wiersze Norwida - norwidowski konkurs poezji mówionej i śpiewanej, jury przewodniczy Jacek Romanowski, aktor Narodowego Starego Teatru

8 kwietnia, godz. 16.30
Kino Studyjne Sfinks, os. Górali 5

Przykryjcie mnie lepiej - prezentacja zapisu filmowego spektaklu teatralnego wg utworów Cypriana Norwida i Tadeusza Różewicz z muzyką Fryderyka Chopina w reżyserii Wojciecha Terechowicza, w wykonaniu międzypokoleniowej grupy teatralnej

12 kwietnia, godz. 16.30
Kino Studyjne Sfinks, os. Górali 5

Cywilizacja - prezentacja zapisu filmowego spektaklu teatralnego wg utworów Cypriana Norwida i Czesława Miłosza z muzyką Antoniego Dworzaka w reżyserii Wojciecha Terechowicza w wykonaniu międzypokoleniowej grupy teatralnej

20 kwietnia, godz. 8.00
Katedra na Wawelu

Msza święta oraz uroczyste złożenie kwiatów przy urnie z prochami Cypriana Norwida przez delegacje liceów norwidowskich

20 kwietnia, godz. 10.00
Uniwersytet Jagielloński, aula Collegium Novum, ul. Gołębia 24

Muzyka, cisza i milczenie w dziele Norwida - wygłosi dr Tomasz Korpysz z Uniwersytetu Warszawskiego

Bo idee są dźwięki - koncert Mateusza Kluzy autora płyty Niksy chcą ciszy

Fortepian Chopina - w interpretacji Radosława Sołtysa

25 kwietnia, godz. 20.00
Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida, os. Górali 5

„Z wszelakich kajdan (…) niewidzialne...” - premiera norwidowskiego spektaklu teatralnego
reżyseria – Aleksandra Kowalczyk
wystąpi ARS TE - międzypokoleniowa grupa teatralna OKN

26 kwietnia, godz. 10.00 i 12.00
Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida, os. Górali 5

„Z wszelakich kajdan (…) niewidzialne...” - spektakl teatralny
reżyseria – Aleksandra Kowalczyk
wystąpi ARS TE - międzypokoleniowa grupa teatralna OKN

28 kwietnia, godz.18.00
Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida, os. Górali 5

Zainspirowani Norwidem – koncert laureatów konkursu poezji mówionej i śpiewanej

Idee i prawda - Wiersze Norwida śpiewa Michał Bogacz Bogacki, autor płyty Uśpiony umysł

Wstęp wolny na wszystkie wydarzenia.

Organizatorzy: Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida, XII Liceum Ogólnokształcące im. C. K. Norwida
Partnerzy: Uniwersytet Jagielloński, Rada Dzielnicy XVIII

Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida
Os. Górali 5, Kraków
12 644 27 65
sekretariat@okn.edu.pl
www.okn.edu.pl


Miejsce:
Ośrodek Kultury im. C. K. Norwida
Os. Górali 5, Kraków

czwartek, 24 marca 2016

Fotografia Norwida w zbiorach PAU

W zbiorach PAU (PAUart.pl) znajduje się znana fotografia Norwida wykonana ok. 1856 roku. 

Ma wymiary 140x82 mm, pochodzi z albumu "Umarli żywi" Teofila Lenartowicza. Numer inwentarza: BZS.RKPS.2029.66. 
Pełny opis: http://www.pauart.pl/app/artwork?id=5630fe4c0cf23d5575b22330

Pozwoliłem sobie na obróbkę cyfrową tego zdjęcia i pierwszymi efektami dzielę się z Państwem. Niech pan Cyprian spędzi z nami Święta Wielkiejnocy:)




środa, 16 marca 2016

La maladie Norwidienne

Mickiewicz w liście o Berwińskim i jego chorobie:


za:
Mickiewicz, Ladislas (1838-1926). Adam Mickiewicz: sa vie et son oeuvre (Deuxième édition) Ladislas Mickiewicz ; avec un portrait par Théophile Bérengier. 1858, s. 317.

niedziela, 13 marca 2016

"ALS ICH KAN", Van Eyck i "Teofilowi".

ALS ICH KAN na ramie portretu "Mężczyzny w czerwonym turbanie" Van Dycka

Strzeż się zamiarów prze-pisanych szczelnie,
Nawet do Nieba gdybyś kreślił drogę;
A wszakże nie żyj i chwili bez-celnie:
Kończ... lecz jak Van-Eyck podpisuj: „jak mogę” –
Pomniąc na wrąbek płaszcza Matki-Boskiéj,
Gdzie jest: „pingebat”, nie: pinxit mistrz włoski...

 „Teofilowi”, sugestywny wiersz-przewodnik po przyjmowanych w życiu postawach czy też egzystencjalno-religijny poradnik mający w formie zaleceń zarysować optymalny dla adresata plan jego życiowej drogi, rozpoczyna się od motywu „końca” ludzkiego dzieła. Przyjęta perspektywa wartości dokonań człowieka (do-konania, s-konania)  ma rzutować na całe życie bohatera, decydować o zamierzeniach, wyznaczanych sobie celach czy rzeczach wartych i niewartych zaangażowania. Norwid – w typowy dla siebie sposób – sięga na wstępie po argument związany ze sztuką, interpretując i kontaminując dwie malarskie sygnatury: Van Eycka i „mistrza włoskiego”.  Jan Van Eyck – o czym możemy przeczytać choćby w Wikipedii – był pierwszym niderlandzkim malarzem, który zaczął podpisywać swe dzieła. Najczęściej za pomocą formuły ALS IK KAN, która znaczy „jak mogę”, „jak mogłem”. Czasem zapisywał ją za pomocą greckich liter. Skromnościowe i maksymalistyczne zarazem, z posmakiem retorycznego umniejszenia i świadomości własnych ograniczeń. Realistyczne w autoocenie, życiowe, ludzkie w zaznaczonej intencjalności i twórczej pokorze wobec ideału.

Pozostaje wyjaśnić dwie sprawy:
1) którego „mistrza włoskiego” miał Norwid na myśli, mówiąc o wpisanym w rąbek płaszcza Madonny orzeczeniu „pingebat”.
2) czy imiesłów „pomniąc” wskazuje na włoską tradycję podpisywania dzieł i odnosi się do Van Eycka, czy  też jest skierowany do kulturowej pamięci adresata.


Podpis na portrecie małżonków Arnolfinich, z formułą "Johannes de Eyck fuit hic", 1434


Zob. m.in.:
http://www.holtonframes.com/oak-frames/als-ik-kan-hephaestuss-imperfect-frame/
https://en.wikipedia.org/wiki/Jan_van_Eyck#Signature
Van Eyck was the only 15th-century Netherlandish painter to sign his canvases.[67] His signature usually contains his personal motto ALS IK KAN (or a variant) – "As I Can", or "As Best I Can" – taken from the Flemish saying "As I can, not as I would", and which forms a pun on his name. The signature is sometimes inscribed using Greek lettering such as AAE IXH XAN.[68] The word Kanderives from the Middle Dutch word kunnen related to the German Kunst("art").[69]
The words may be related to a type of formula of modesty sometimes seen in medieval literature, where the writer prefaces his work with an apology for a lack of perfection,[69] although, given the typical lavishness of the signatures and mottos, it may merely be a playful reference. Indeed, his motto is sometimes recorded in a manner intended to mimic Christ's monogram IHC XPC, for example in his 1440 Portrait of Christ.[69] Further, as the signature is often a variant of "Jan van Eyck was here", it can be seen as a, perhaps somewhat arrogant, assertion of the faithfulness and trustworthiness of the record; by none other than Jan van Eyck.[52]
(FE)

sobota, 12 marca 2016

O "Fortepianie Szopena" w Kielcach


22 lutego 2016 r., w siedzibie Stowarzyszenia im. Jana Karskiego w Kielcach, rzecz o tajemnicach poematu i tle historycznym związanym z genezą utworu, z towarzyszeniem wykonywanej na żywo muzyki, wygłosił Adam Cedro.
Migawka filmowa tu:
https://www.facebook.com/stowarzyszeniejanakarskiego/?fref=ts

czwartek, 10 marca 2016

Poezja Norwida w Poznaniu


Na wieczór poezji Norwida, już jutro, tj. 11 marca 2016 roku, zaprasza Teatr Nowy:
  • Trzecia Scena Teatru Nowego
  • 11.03, g. 17.30
  • bezpłatne wejściówki do odbioru w kasie teatru
Źródło:

czwartek, 3 marca 2016

1% na Fundację Norwidowską


Szanowni Państwo,

raz jeszcze ośmielamy się zwrócić do Państwa z gorącą prośbą o wsparcie działalności Fundacji Norwidowskiej, która – jako organizacja pożytku publicznego - swoje zadania realizuje głównie dzięki wsparciu darczyńców.
Ufając, że nieobcy jest Państwu los Norwidowskiej spuścizny i jej trwała obecność w polskiej kulturze serdecznie zachęcamy do wsparcia naszych inicjatyw poprzez przekazanie Fundacji 1% podatku (Fundacja Norwidowska, nr KRS: 0000129753).


z wyrazami szacunku oraz wdzięcznością za dotychczasową pomoc, 
Zarząd Fundacji Norwidowskiej



Zmarł profesor Edward Kasperski (1942-2016)



fot. Adam Cedro
Dzisiaj, 3 marca zmarł profesor Edward Kasperski, autor wielu poświęconych Norwidowi książek i artykułów, od wielu lat związany z norwidologią, aktywny uczestnik wielu Colloquia Norwidiana, dbający o dyscyplinę obrad prowadzący i niezłomny dyskutant. Jeszcze we wrześniu wędrował z nami po toskańskich szlakach, a wieczorami pił wino. 
Śmierć tyka osób. I sytuacji.
Dziękujemy, Panie Profesorze.
fot. Edyta Chlebowska

fot. Edyta Chlebowska

Biogram:
http://www.tekstualia.pl/index.php/pl/home-pl/nasi-autorzy/99-kasperski-edward

Bibliografia:
http://bibliografia.icm.edu.pl/g2/main.pl?mod=s&a=1&s=4418&imie=Edward&nazwisko=Kasperski

środa, 2 marca 2016

Zmarła Maria Przybylska

W piątek 4 marca odbędzie się pogrzeb krakowskiej aktorki Marii Przybylskiej. Zmarła 27 lutego artystka była znaną interpretatorką poezji Norwida.
Najmłodsza rapsodyczka Bogdan Gancarz /Foto GośćŻycie artystyczne Marii Przybylskiej toczyło się na pl. Świętego Ducha, między Teatrem im. Słowackiego a kościołem Świętego Krzyża, gdzie recytowała poezje Norwida

Urodziła się w 1940 r. w Lublinie. Poezję Norwida poznała bliżej podczas studiów polonistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Do piękna wierszy Norwidowskich przekonał ją wówczas Juliusz Wiktor Gomulicki, edytor pism poety. Ich interpretacji nauczyła się z kolei na studiach aktorskich w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Przez ponad 20 lat, od 1969 r. poczynając, grała na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego.
- Jej żywiołem były jednak głównie poetyckie monodramy, realizowane poza sceną teatralną. Pamiętam m.in.: „Są takie prawdy” oparty na wierszach Norwida, „Moja wiaro malutka” złożony z wierszy ks. Jana Twardowskiego, „Psalmy” Tadeusza Nowaka i ten przedstawiający tekst Tadeusza Żychiewicza o św. Jozafacie Kuncewiczu. Recytowała również wiersze Andrzeja Jawienia, czyli Karola Wojtyły - mówi Dariusz Domański, krakowski publicysta teatralny.
- Była bardzo przywiązana do charakterystycznej dla krakowskiego Teatru Rapsodycznego centralnej roli słowa w spektaklach. Sama jednak nie zdążyła być już członkinią zespołu rapsodyków. To jej przywiązanie docenił Mieczysław Kotlarczyk, założyciel tego teatru, z którym w czasie wojny związany był K. Wojtyła. Po jednej z recytacji Przybylskiej na opłatku aktorskim w obecności kard. Wojtyły przyprowadził ją do swojego arcybiskupa-przyjaciela i powiedział: „Lolku, poznaj najmłodszą rapsodyczkę” - opowiada D. Domański.
Zaangażowanie M. Przybylskiej w recytacje poezji patriotycznej spowodowało, że internowano ją na początku stanu wojennego. Z czasem sama zaczęła pisać wiersze, zebrane potem w czterech tomikach.
- Poznałem ją w latach 80. XX w. Była sympatyczną osobą, choć z charakterem. Miała to po przodkach, bo po kądzieli była w jednej ósmej Ormianką. Widywaliśmy się na ormiańskich Mszach w kościele na Smoleńsku w Krakowie. Często występowała społecznie, szczególnie w stanie wojennym, w całej Polsce południowej i nie tylko (kolejne dyrekcje teatru, gdzie była na etacie, niechętnie ją wtedy obsadzały). Poezję recytowała wówczas z Elżbietą Wojciechowską, współpracowała z ks. Kazimierzem Jancarzem, legendarnym kapelanem "Solidarności" w Nowej Hucie-Mistrzejowicach. Występowała też w "Kamieniołomie" przy kościele św. Józefa w Podgórzu i w duszpasterstwie akademickim na Piasku - wspomina ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski.
- Mąż Marii, Jan Więckowski, z zawodu inżynier mechanik, swoje ciągoty społecznikowskie realizował poprzez pomoc "Muminkom" i "Paszczakom", czyli wspólnotom osób niepełnosprawnych intelektualnie, będąc wolontariuszem na kilku obozach w Rabce, Suchej Beskidzkiej i Rabie Wyżnej, dopóki sprawy rodzinne mu na to pozwalały. Mieszkając w Krakowie, oboje należeli do Towarzystwa Pomocy im. Brata Alberta, opiekującego się bezdomnymi. W 2007 r. oboje przenieśli się do Lublina - dodał ks. Isakowicz-Zaleski.
Pogrzeb Marii Przybylskiej-Więckowskiej odbędzie się w piątek 4 marca na cmentarzu parafii NMP Matki Kościoła na Prądniku Białym przy ul. Piaszczystej (wylot do Zielonek, za wiaduktem kolejowym z ul. Glogera w lewo w ul. Żwirową). Poprzedzi go Msza św. o godz. 12 w kaplicy cmentarnej.

Źródło:

wtorek, 23 lutego 2016

Czy mamy książkę o Norwidzie?


Ktoś poprosił mnie o wskazanie jednej książki o Norwidzie, dla licealisty, która w przystępny sposób pokazałaby jego biografię i sylwetkę artystyczną. Zakłopotałem się. Czy jest taka książka? Nie za długa, nie za bardzo akademicka, rzeczowa, współczesna i atrakcyjna?

Ciekaw jestem Państwa opinii w tej kwestii. Będę wdzięczny za wskazanie propozycji.

wtorek, 9 lutego 2016

Fotografia Norwida

Kolejna cudowność z PAUart: fotografia Norwida.

<Cyprian Norwid, znana nielicznym fotografia z Albumu "Umarli żywi" Teofila Lenartowicza. Oryginał na papierze albuminowym niestety mocno wyblakły.>


https://www.facebook.com/281823952027112/photos/pcb.427437030799136/427435887465917/?type=3&theater

Rysunek Norwida?

Na stronie PAUart kolejne ciekawe historie, proszę przeczytać wpis z FB:



<NORWID to czy nie NORWID, oto jest pytanie. Popiersie mężczyzny piszącego na pulpicie (być może Ewangelisty?), rysunek piórkiem na cienkim pożółkłym papierze o ściętych narożach, niesygnowany, niedatowany. Pochodzi z Albumu "Umarli żywi" Teofila Lenartowicza (rkps 2029), w którym badacze odnotowali w sumie 25 sygnowanych dzieł Cypriana Norwida. Rysunek ten nie był dotychczas znany uczonym zajmującymi się norwidianami, ani publikowany. Niewykluczone, że może być kolejnym nieznanym dziełem SZTUKMISTRZA, jednak na tym wstępnym etapie badań przypuszczenie to musi pozostać w sferze hipotez. Spróbuję jednak wskazać na pewne przesłanki: 1. Znajduje się na k. 21/a pomiędzy innymi jego pracami zblokowanymi na sąsiednich kartach albumu: akwarelą Scena religijna w lesie z 1853 r. k. 20, akwafortą "Pragnę..." (Chrystus na krzyżu) k.21 i rysunkiem "Stali na wzgórku oboje..." k. 23. Sąsiedztwo ma znaczenie, jednak to za mało na tak śmiałą i cenną przecież atrybucję. 2. Pod względem fizycznym (niewielkie wymiary, ścięte naroża), techniki (rysunek piórkiem) i formalnym, jako żywo przypomina rysunki z zaginionego Albumu Konstancji Górskiej, którym ostatnio zajmowała się p. Edyta Chlebowska, publikując jego opis na podstawie notatek Zenona Przesmyckiego. Zamieszczam do porównania 4 przykładowe portrety z tego albumu autorstwa Norwida, opublikowane w "Kalendarzu życia i twórczości...", t. I, il. 28-31. Pytanie z tytułu nadal pozostaje bez odpowiedzi :) Ale ziarno niepewności i zaciekawienia mam nadzieję zostało zasiane. Ciekawa jestem Państwa opinii (również na priv)
Joanna Dziewulska
p.s. ciąg dalszy w kwestii nieznanych dzieł C. Norwida w Albumie T. Lenartowicza nastąpi niebawem>

Zapraszamy do dyskusji. Najlepiej na stronie PAUart, pod linkiem zamieszczonym wyżej. Ale tu też można:)

"Mazowiecka Ojczyzna Cypriana Norwida"

Spotkanie poświęcone mazowieckiej ojczyźnie Cypriana Norwida miało miejsce w gmachu Gimnazjum nr 5 im. Zofii Nałkowskiej oraz I Liceum Ogólnokształcącego im. Wacława Nałkowskiego w Wołominie 21 stycznia 2016 roku. Studentki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, absolwentki wołomińskiej szkoły, Agnieszka Milewska i Anna Woźniewicz wraz z towarzyszącymi im naukowcami z tejże Uczelni: prof. Wiesławem Rzońcą i dr. Karolem Samselem spotkali się ze zgromadzonymi na sali galowej uczniami gimnazjum i liceum. Organizatorką przedsięwzięcia Mazowiecka ojczyzna Cypriana Norwida była Wanda Bąk, nauczycielka języka polskiego w wołomińskiej szkole. Całości patronował zaś dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego, Krzysztof Milczarek. Honorową reprezentantką władz miasta była Wiceprzewodnicząca Rady Powiatu, Halina Bonecka.
Afisz spotkania

Doktor Karol Samsel


Na temat Mazowsza Norwida mówi Agnieszka Milewska

Prace uczniów

Profesor Wiesław Rzońca

Przemawia Krzysztof Milczarek, Dyrektor I LO im. W. Nałkowskiego w Wołominie

Przemawia Wiceprzewodnicząca Rady Powiatu Wołomińskiego, Halina Bonecka, przy niej prof. Wiesław Rzońca

Uczniowie szkoły prezentują mapę małej ojczyzny Norwida

Z uczniami Gimnazjum nr 5 im. Z. Nałkowskiej w Wołominie - od lewej prof. Wiesław Rzońca,dr Karol Samsel, Agnieszka Milewska, Anna Woźniewicz

Finał spotkania
Dziękuję za relację:)

poniedziałek, 1 lutego 2016

50 lat, czyli pół wieku XIX wieku


Ukazał się jubileuszowy numer "Wieku XIX", z doborową stawką autorów, z wątkami Norwidowymi, z bibliografią zawartości rocznika za lata 1966-2015.
Gratulujemy!

Oto spis treści: