środa, 16 września 2020

Lista poparcia dla inicjatywy ustanowienia Roku Norwidowskiego

 





Komitet Inicjatywny Obchodów Roku Norwidowskiego uzupełnia informację: 

W roku 2018, przy podejmowaniu pierwszej inicjatywy związanej z projektowanymi obchodami i inicjatywą ustanowienia roku 2021 Rokiem Cypriana Norwida, sformułowany wówczas wniosek poparły następujące osoby, które chcielibyśmy obecnie w pierwszym rzędzie zaprosić do szerokiego komitetu honorowego i organizacyjnego obchodów i prosić o aktywne włączenie się w jubileusz: 

sobota, 12 września 2020

Zmarł prof. Julian Maślanka

7 września, w wieku 90 lat zmarł prof. Julian Maślanka. Żegnamy wybitnego uczonego, także norwidologa, który w ramach krytycznej edycji "Dzieł wszystkich" Norwida opracował oba tomy dramatów.

https://krakow.gosc.pl/doc/6507238.Krakow-Nie-zyje-prof-Julian-Maslanka


piątek, 11 września 2020



W dniu 11 września 2020 r. ukonstytuował się Komitet Inicjatywny Obchodów Roku Norwidowskiego w 200. rocznicę urodzin Cypriana Norwida.
W jego skład weszli: Grażyna Halkiewicz-Sojak, Elżbieta Lijewska, Adam Cedro, Piotr Chlebowski, Józef Fert, Tomasz Korpysz, Jacenty Matysiak.
Do reprezentowania Komitetu jest uprawniony każdy z jego członków samodzielnie.
Siedzibą Komitetu jest dwór w Dębinkach: 07-230 Dębinki, ul. Pałacowa 7, adres korespondencyjny: ul. 05-500 Piaseczno, Grochowskiego 1 lok. 48.
Komitet reprezentowany jest na FB przez stronę @Norwid2021, równolegle informacje będą publikowane na poświęconym Norwidowi blogu norwidiana.blogspot.com oraz w grupie Norwid.

Nadchodzący rok jubileuszowy wymagał powstania organu, który mógłby reprezentować różnorodne osoby związane zawodowo lub prywatnie zainteresowane twórczością Cypriana Norwida, inicjował i koordynował wydarzenia związane z jubileuszem, mógł oficjalnie występować o patronaty czy dotacje do planowanych wydarzeń, informować o nich czy zwracać się do jednostek samorządowych lub kulturalnych z apelem o włączenie się w obchody. Czas już najwyższy, by podjąć i nadać oficjalny bieg działaniom obmyśliwanym od kilku lat.

wtorek, 28 kwietnia 2020

Zapraszamy do grupy na Facebooku

Szanowni Państwo,
chciałem zaprosić wszystkich odwiedzających nasz salon do wpisania się do grupy "Norwid" na Facebooku. Jako administrator obu miejsc zdecydowałem się w tamtym miejscu skoncentrować obecność informacyjną. Po prostu umieszcza się tam informacje szybciej i łatwiej o dyskusję i komentarze. Grupa liczy już niemal 1200 członków i naprawdę sporo się dzieje.

Nie jestem obecnie w stanie zarządzać i dbać o aktualizację informacji w obu miejscach.
Serdecznie dziękuję za Państwa obecność w tym miejscu przez parę ładnych lat.
Za to, że byliśmy razem, w tak kulturalnym i elitarnym towarzystwie.

Dziękuję

Na dzień dzisiejszy blog ma 258700 wyświetleń.
Zamieściłem w nim 1100 postów.
Codziennie odwiedza go do 100 osób.
Wszystkie wpisy zostaną tu, będzie można wciąż do nich zaglądać.
Udało się coś zdziałać z Państwem. 

Ukłony

Link do grupy na FB:
https://www.facebook.com/groups/CyprianNorwid/




poniedziałek, 28 października 2019

Bernadetta Kuczera-Chachulska, Cyprian Norwid, Estetyka teologiczna




Książkę dostałem niemal rok temu, przepraszam, że dopiero teraz zdołałem ją polecić. To rzecz poważna i istotna, wartościowa interpretacyjnie i metodologicznie, oryginalna w szukaniu nowoczesnego i dojrzałego sposobu pisania o chrześcijańskim wymiarze artystycznej twórczości Norwida i romantyzmie. Ukazała się w odróżnialnej graficznie serii Problemy Romantyzmu jako tom XIII. Radość.

środa, 16 października 2019

On Cyprian Norwid. Studies and Essays



Z ogromną radością wypada przywitać pojawienie się pierwszego z czterech tomów angielskojęzycznej antologii studiów o Norwidzie, wymyślonej i opracowanej przez Agatę Brajerską-Mazur i Edytę Chlebowską. 590 stron! Nareszcie Norwid będzie miał porządne międzynarodowe dossier, które umożliwi światu szersze poznanie jego twórczości. Pierwszy z urodzinowych prezentów dla poety - bo za dwa lata świętować będziemy 200. rocznicę urodzin.

Gratulacje dla Autorek za pomysł, ugrantowienie, a przede wszystkim realizację tak ważnej publikacji. Ciekawość, co by zawierały zwitki w następnych zwojach...:)


wtorek, 24 września 2019

Norwid: potomność

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do udziału w dedykowanym Norwidowi projekcie wydawniczym.

W 2021 roku będziemy obchodzić 200. rocznicę urodzin Norwida. W związku z jubileuszem Fundacja Museion Norwid oraz Pewne Wydawnictwo pragną opracować i wydać tom tekstów diagnozujący i poświadczający Norwidową obecność w kulturze i w naszym osobistym, lekturowym spotkaniu z poetą. Tom współtworzony przez wielu autorów, nie tylko norwidologów. Chcielibyśmy zebrać świadectwa, kim autor „Promethidiona” jest dla nas dzisiaj. Po 200 latach. To ogrom czasu i ludzkich doświadczeń, różnica 8-10 pokoleń.
Pragniemy zastanowić się, jakie miejsce zajmuje dziś Norwid w naszych lekturach, refleksji nad światem, hierarchiach literackich, podziwach i niezgodach, inspiracjach, osobistych doświadczeniach, przemyśleniach i przeżyciach. Czego uczy nas jego biografia niezależnego twórcy, jego niezawisłość intelektualna; czym się zachwycamy, co od niego odstrasza. Czym niezmiennie porusza do dziś, a w czym się zestarzał. W jakich okolicznościach spotkaliśmy się z nim. Jak może go czytać współczesny świat i Europa. Na ile spełniła się jego wizja patriotyzmu – i czy nadal zasadne są jego krytyczne oceny polskiego społeczeństwa. W czym tkwi tajemnica jego odrębności. Jakie są podstawy do mówienia o uniwersalizmie jego twórczości. Czy jest największym polskim twórcą? Pytań może być wiele.
Zależy nam na osobistym tonie wypowiedzi. Nie chcemy tworzyć kolejnego pomnika, lecz zapis zaktualizowanej rozmowy z poetą. Lub refleksji nad jedną ważną dla nas frazą, motywem, wierszem. Dlatego nie ustanawiamy sztywnej ramy dla wypowiedzi. Jedynie prosimy o zwięzłość, zmieszczenie się na kilku stronach i skoncentrowanie się na wątkach najistotniejszych. Apelujemy także o oszczędność w przypisach; publikacja nie jest przewidziana jako stricte naukowa. Ma być rodzajem zbiorowego adresu do Norwida, upublicznieniem naszej wdzięczności i przekazaniem świadectwa spotkania z autorem „Quidama” tym, co będą go czytać po nas. Zdecydowaliśmy się poprzestać na wypowiedziach dyskursywnych, stąd prosimy o nienadsyłanie utworów literackich dedykowanych Norwidowi (poezji, nowel, opowiadań).
Jeśli zechcą Państwo uczestniczyć w tak projektowanym tekstowym dialogu, zapraszamy do włączenia się i przesyłania tekstów. Zależy nam na głosach nie tylko norwidologów, ale i krytyków literackich, pisarzy, twórców, czytelników, słowem: wszystkich, którym Norwid nie jest obcy. Mamy okazję do spotkania się – choćby i w momentalnej – wspólnocie jego czytelników.
Teksty można nadsyłać od zaraz do końca stycznia 2020 r. Chcemy, by książka ukazała się w przyszłym roku. Jeśli zbierze się garść tekstów :)

Za koordynację wydawniczą przedsięwzięcia będzie odpowiadał Adam Cedro – właściciel Pewnego Wydawnictwa i przyjaciel Norwida.

Będziemy wdzięczni za rozsyłanie wici do znajomych, także drogą udostępniania wydarzenia na FB. Ale pamiętajmy, że nie wszyscy są tu obecni. Będziemy wdzięczni za propagowanie tej informacji wśród Państwa znajomych, których może ten temat interesować.

Teksty prosimy przesyłać na adres wydawnictwa: pewne@pewne.eu

Przesłanie opatrzonego imieniem i nazwiskiem tekstu zakłada udzielenie wydawcom nieodpłatnej zgody na jego publikację oraz na korzystanie przez organizatorów z danych osobowych (adres e-mail) wyłącznie w zakresie niezbędnym dla kontaktu z Autorami w procesie redakcji i korekty.

Zaczynamy głośne głosów-zbieranie.

Na uspokojenie

Drodzy goście naszego salonu. Ostatnio większą aktywność w informowaniu o wydarzeniach związanych z Norwidem przejawiam na Facebooku, w utworzonej tam grupie Norwid.
https://www.facebook.com/groups/CyprianNorwid/

Jak okoliczności czasu będą sprzyjać, będą i kolejne wpisy tutaj.
Proszę o zrozumienie
Adam Cedro

sobota, 29 czerwca 2019

Dr hab. Karol Samsel

Fot. Łukasz Florian Szymański


Rada Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego w dniu 18 czerwca 2019 roku nadała dr. Karolowi Samselowi stopień naukowy doktora habilitowanego.
Gratulujemy!

wtorek, 4 czerwca 2019

Arent van Nieukerken o Vade-mecum

fot. Edyta Chlebowska

Za zgodą Autora dzisiejszy wpis z FB:

Norwid w Kazimierzu Dolnym
Po raz piąty uczestniczyłem w Colloquiach Norwidianach w Kazimierzu Dolnym (22-25 maja). Sesja odbyła się w Domu Pracy Twórczej KUL (tzw. Rajchertówka) Tegoroczna konferencja była poświęcona najsłynniejszemu dziełu Norwida, zbiorowi (cyklowi?) składającemu się z 100 wierszy - Vade-mecum („stu perełek nawlekłych,/ Logicznie w siebie jak we łzę łza, wciekłych.”). Referaty zajmowały się mnóstwem zagadnień. Były analizy poszczególnych utworów. Zastanawiano się nad relacją między istniejącymi wydaniami a rękopisem (istnieje obecnie jego transkrypcja dokonana przez Mateusza Grabowskiego), rozpatrywano węższe (intertekstualność – relacja z listami poety) i szersze konteksty światopoglądowe i społeczne (na tle stosunku poety do pieniędzy przywołano nawet Marksa, o którym „Norwid musiał wiedzieć” – tak, Norwid mieszkał w Paryżu w okresie Komuny Paryskiej, choć Marks – w odróżnieniu od Bakunina – miał spore wątpliwości co do tego zrywu paryskiej „biedoty”).
Padło też (choć dopiero w czasie zamknięcia konferencji) pytanie o artystyczną wartość Vade-mecum, uważanego na ogół za szczyt Norwidowskiej twórczości, przy czym podano tę ogólnie przyjętą ocenę w wątpliwość.
Nie wszystkie utwory w tym zbiorze (który doszedł do nas w niepełnej postaci – brakuje kilku wierszy i zwrotek) są wprawdzie na tym samym poziomie, ale uparłbym się jednak przy bardzo wysokiej ocenie tego dzieła. Przyznaję, że jej podstawą są moje osobiste oczekiwania i preferencje poetyckie, które określiłbym jako „modernistyczne”. No i rzeczywiście rozwojowi modernizmu (w szerokim tego słowa znaczeniu) w Polsce towarzyszyła recepcja i twórcze rozwinięcie poezji Norwida, od Zenona Przesmyckiego po Czesława Miłosza. Ważnym kryterium artystycznym (połączonym z estetyką) w modernizmie jest zaś ironia sytuacyjna, relatywizacja wszechmocy podmiotu autorskiego, pokazanie jego ograniczeń poznawczych. Jest to również ważny czynnik w poezji Norwida, która (parafrazuję linijkę z wiersza „Finis”) „Pod sobą samym podkopuje zdradę”, kiedy „coś z życia [autora] kończy”. Właśnie dzięki tym aktom samoograniczającym się podmiotu autorskiego lepsze wiersze z Vade-mecum (jest ich sporo) uzyskują rodzaj bezosobowości (podobny do koncepcji „objective correlative” u T.S. Eliota), która umożliwia konkretyzację tych tekstów w różnych kontekstach czytelniczych. Wiersze te rozszerzają horyzont poznawczy czytelników, ich interpretacja (ale nie egzega – chodzi tu o „sztukę”) jest swoistym dialogiem z poetycką wieloznacznością. Właśnie ta cecha Norwidowskiej poetyki stanowi warunek estetycznej uniwersalności Vade-mecum.
Inna rzecz, że wiersze tego zbioru są w większości genetycznie związane z specyficznie polskimi kontekstami (np. z Powstaniem Styczniowym, które wywołało wiele emigracyjnych sporów). Rzuca się to w oczy przy lekturze listów Norwida, w których znajdujemy sporo zwrotów i obrazów, które wracają w poezji. Rzecz jednak w tym (np. w utworze takim jako „Purytanizm”), że w wierszach owe sformułowania (często mające charakter aforyzmów) i obrazy spełniają inną funkcję. Nie chodzi więc tylko o to, że „puryzm” może mieć negatywny wpływ na rozwój języka, albo że współczesne Norwidowi polskie życie polityczne (w kraju i na emigracji) odznaczało się skłonnością do absolutyzacji własnych racji i całkowitej dyskredytacji poglądów przeciwnika (por. list do generała Władysława Zamoyskiego z lutego r. 1864:
„Wszyscy działacze i wodze ruchu to synowie tych, którzy przez purytanizm patriotyczny osławieni lub zabici byli jako zdrajcy, i często sami jako tacy policzkowani. I nie może być inaczej, jeśli Ojczyzna nie jest to SEKTA – jeśli patriotyzm jest to siła twórcza, a nie siła wypojedyńczenia się i zeschnięcia...” [PW, t. 9, s. 131-132); tu purytanizm oznacza więc „wyłączność”, jakąś przesadną, nieżyciową „czystość” zasad (stąd późniejsze skojarzenie z „mydłem”). Wszystkie te konteksty i możliwe konkretyzacje są oczywiście znaczące, ale w wierszu z Vade-mecum pt. „Purytanizm” chodzi przede wszystkim o esteczny efekt będący skutkiem umieszczenia tego słowa-pojęcia (czyż jeszcze kojarzącego się z Cromwellem? albo może z operą Meyerbeera?) w najrozmaitszych kontekstach, dzięki którym rodzą się coraz nowe obrazy, które łączą się (i różnią) na barokowej zasadzie „discors concordia” w przebogatą symfonię przemian. Właśnie na tym polega artystyczna oryginalność Norwidowskiej poetyki, różna zarówno od poezji późnoromantycznej, jak i wczesno-modernistycznej...
[..]
Purytanizm (Cyprian Norwid)
(Z LISTU DO M.S)
Na purytanizm, jak na rzecz obrzydłą,
Czemu? się gniewam, (pytasz). Primo: wcale
Że się nie gniewam na najczystsze mydło,
Którego pianę, to jest: wartość, chwalę-
Pozwól mi tylko gęsim skreślić piórem
(Które pluskało się przez żywot cały),
Że mydło - nie jest rzeziebnym marmurem;
Dobre na bańki, nie - na ideały!
Zaś - ideały są wryte jak czyny,
Cokolwiek o nich trzyma gmin obecny,
Robiąc swych wielkich mężów z stearyny.
(Sposób dość tani, ale bardziej nie-cny).
Słowem — że w mydło wierzę niezachwianie,
Lecz gdyby kto chciał, abym przez to samo
Wziął się do pracy: stawić z nim mieszkanie
Bogów, gościnne tryumfalną bramą,
Z tak niesłychanie przeczystej materii,
Jak purytanizm, to... zrobiłbym może
Nie kościół, ale - utrapienie Boże,
Alabastrowe jak śniegi w Syberii!
I - byłbym biały, jak owa dziewica
Biała, w szelestnej sukni atłasowéj,
Mająca perły i jaśmin u lica,
Bez przyganienia od stopy do głowy.
Lecz - skąd? te perły... dla niej tajemnica
(Bo jest niewinną, i o tym - ni mowy!),
Pókąd się perły nie rozpłaczą gradem,
Pozostawując cierniowy dyjadem.
Ergo: uważam za istne prawidło
(W którego kole się zaklętem kręcę),
Że marmur — marmur, zaś mydło jest mydło,
Że - robić z mydła, to - umywać ręce!
Lubo - gdy wspomnę praczki polskie, które
Ponad stawami coś klepią, jak chmurę,
Ociężałego wilgocią i mrokiem -
Aż poprawują fartucha pod bokiem
I amazonne ręce swoje błocą...
(Z czego ktoś piękny zrobiłby obrazek,
Ile że stawy te się słońcem złocą)-
Dwakroć oceniam MYDŁA-WYNALAZEK!